چگونه با ﻧﺎﻣﺤﺮﻣﺎﻥ سخن بگوییم؟

ﺩﺭ ﻗﺮﺁﻥ ﺩﺭ ﺗﻮﺻﯿﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﻧﮑﺘﻪ ﻣﻬﻤﯽ ﻭﺍﺭﺩ ﺷﺪﻩ :

« ﯾﺎ ﻧِﺴﺎﺀَ ﺍﻟﻨَّﺒِﯽِّ ﻟَﺴْﺘُﻦَّ ﮐﺄَﺣَﺪٍ ﻣِﻦَ ﺍﻟﻨِّﺴﺎﺀِ ﺇِﻥِ ﺍﺗَّﻘَﯿْﺘُﻦَّ ﻓَﻼ ﺗَﺨْﻀَﻌْﻦَ ﺑِﺎﻟْﻘَﻮْﻝِ ﻓَﯿَﻄْﻤَﻊَ ﺍﻟَّﺬﯼ ﻓﯽ ﻗَﻠْﺒِﻪِ ﻣَﺮَﺽٌ ﻭَ ﻗُﻠْﻦَ ﻗَﻮْﻼً ﻣَﻌْﺮُﻭﻓﺎ »

(ﺍﻯ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ، ﺷﻤﺎ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﯿﭻ ﯾﮏ ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ [ﺩﯾﮕﺮ ]ﻧﯿﺴﺘﯿﺪ، ﺍﮔﺮ ﺗﻘﻮﺍ ﭘﯿﺸﻪ ﮐﻨﯿﺪ، ﭘﺲ ﺑﻪ ﻧﺎﺯ ﺳﺨﻦ ﻣﮕﻮﯾﯿﺪ ﺗﺎ ﺁﻧﮑﻪ ﺩﺭ ﺩﻟﺶ ﺑﯿﻤﺎﺭﻯ ﺍﺳﺖ ﻃﻤﻊ ﻭﺭﺯﺩ، ﻭ ﮔﻔﺘﺎﺭﻯ ﺷﺎﯾﺴﺘﻪ ﮔﻮﯾﯿﺪ) ﺍﺯ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺁﯾﻪ 32 ﺳﻮﺭﻩ ﺍﺣﺰﺍﺏ ﺍﯾﻦ ﭼﻨﯿﻦ ﺑﺮ ﻣﯽ ﺁﯾﺪ ﮐﻪ این آیه مختص زنان پیامبر نیست بلکه برای همه مومنین است و دو نکته دارد:

ﺍﻭﻼً ﺯﻧﺎﻥ ﻣﯽ ﺑﺎﯾﺴﺖ ﺍﺯ ﺧﻀﻮﻉ ﺩﺭ ﮔﻔﺘﺎﺭ ﺑﻪ ﮔﻮﻧه اﻯ ﮐﻪ ﺳﺨﻦ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﺑﻪ ﻓﺮﻭﺗﻨﻰ، ﺗﺴﻠﯿﻢ ﻭ ﻓﺮﻣﺎﻧﺒﺮﺩﺍﺭﻯ ﺑﺪﻭﻥ ﻗﺼﺪ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ: ﻧﺎﺯﮎ، ﻅ ﺭﯾﻒ، ﺑﺎ ﻧﺎﺯ ﻭ ﮐﺮﺷﻤﻪ ﻭ ﺑﺎ ﻧﺮﻣﻰ ﺳﺨﻦ ﮔﻔﺘﻦ ﺑﺎ ﻧﺎﻣﺤﺮﻣﺎﻥ ﺑﭙﺮﻫﯿﺰﯾﺪ، ﺗﺎ ﻣﺒﺎﺩﺍ ﺩﻝ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﭼﺎﺭ ﺭﯾﺒﻪ ﻭ ﭘﻨﺪﺍﺭﻫﺎﻯ ﺷﯿﻄﺎﻧﻰ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﻭ ﺷﻬﻮﺗﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻧﮕﯿﺰﺍﻧﯿﺪ

ﺛﺎﻧﯿﺎً ﺑﺮ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﻻﺯﻡ ﺍﺳﺖ ﺑﺎ «ﻗﻮﻝ ﻣﻌﺮﻭﻑ» ﻭ ﮐﻼﻡ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﺎ ﻧﺎﻣﺤﺮﻣﺎﻥ ﺗﮑﻠّﻢ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ، ﺳﺨﻨﻰ ﺯﯾﺒﺎ ﻭ ﺑﻪ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﺑﻪ ﻓﺴﺎﺩ ﻭ ﺭﯾﺒﻪ، ﺳﺨﻨﻰ ﮐﻪ ﺷﺮﻉ ﻭ ﻋﺮﻑ ﺍﺳﻼﻣﻰ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺷﺎﯾﺴﺘﻪ ﻣﻰﺩﺍﻧﺪ ﻭ ﺁﻥ ﮐﻼﻡ، ﻣﻮﺍﻓﻖ ﺑﺎ ﺩﯾﻦ ﻭ ﺍﺳﻼﻡ ﺍﺳﺖ .